सिजो कविता - श्रीराम श्रेष्ठ

 सिजो कविता 

- श्रीराम श्रेष्ठ 

१.

आपत्ती खेप्दै जादा नाङ्गो मन छरिएछ

मान्छेको चरित्रमा हिलो छ्याप्ने जतासुकै

कारण बिनाको शङ्का पचाउने फलाम ।

२.

सम्बन्धै तोडेपछि  देखापर्नु ब्यर्थ हुन्छ

नगरौ रिसराग आफ्नो सुर आफै गरौ

नदीको दुई किनारा तिमी पारि म वारि ।

३.

कसम खाएपछि दह्रो मन हुनुपर्छ 

बोलेको कुरालाई आफ्नो ठान्न सक्नुपर्छ 

सत्यता सबैको प्रिय बचाउन गाह्रो छ ।

४.

 अमुल्य जीवनमा बुझ्नुपर्छ आफैलाई

सङ्घर्स गाथा बोक्दा खुट्टा चाल्न जान्नैपर्ने

अडेको समय सीमा बचाएर हेरेमा ।

५.

भाग्यले साथ दिंदा सफलता मिल्दै जान्छ

बुझेर खुसीलाई अँगालोमा बेर्नुपर्छ

सम्झेर कर्तब्यबोध भइदैन निराश ।

६.

रहस्य खोजी गर्दै आफैलाई भुलेपछि

बाध्यता बिताउदै घमण्डमा फसेपछि

बेकार शङ्कामा फस्दा चिप्लिएछ समय ।